ကျွန်တော်ကိုးတန်းစာမေးပွဲပြီး တောရွာကအမေ့မောင်က “ ရွာကိုလာလည်ပါအုံး..” ဆိုတာနဲ့ အမေက မအားတာနဲ့ ရွာကိုကျွန်တော်တစ်ယောက်းတည်းပဲ လစ်လာလိုက်တယ်။ ရွာထိပ်မှာလာကြိုမယ်ဆိုတော့ အေးရာအေးကြောင်းပဲလေ။ ကားပေါ်ကဆင်းပြီး လှည်းပေါ်တက်လိုက်သွားရုံပဲဆိုတော့ အမေကလည်းစိတ်ချလက်ချလွှတ်လိုက်တာပေါ့။
ရွာထိပ် အဝေးပြေးကားပေါ်က ဆင်းလိုက်တာနဲ့ လှည်းတစ်စီး အသင့်စောင့်နေတယ်။ ကျွန်တော်ကားပေါ်ကဆင်းတာနဲ့ လှည်းပေါ်က အသားညိုညို လုံးကြီးပေါက်လှ ကျွန်တော.ထက်တော့ ကြီးမယ်ထင်ရတဲ့ အမတစ်ယောက် အူရားဖားရားနဲ့ အတင်းပြေးလာပြီး ကျွန်တော့် အဝတ်ထုပ်ကို ပြေးဆွဲပြီးတော့ လက်တစ်ဖက်ချိတ်ပြီး လှည်းဆီခေါ်သွားတဲ့ အခါကျွန်တော့မှာ တရွတ်တိုက်ပါသွားမတက်ပဲ။
လှည်းပေါ်ရောက်တော့လည်း တလမ်းလုံး သူကြီးပဲစကားတွေများလာတာ။ ကျွန်တော့်မှာ သူပြောသမျှ “ အင်းအဲ..ဟုတ်ဟုတ်ကဲ့ ” နဲ့။ နောက်ဆုံးနားညဉ်းမခံနိုင်တော့တဲ့အဆုံး
“ အမ….အမက ဘယ်သူလဲ”
သူကတော သူလေသံနဲ.ပဲ
“ ဟယ်မောင်လေးရယ်…နင်ငါကိုမမှတ်မိတော့ဘူးလား..ငါ မမနုရည်လေ..နင်ငယ်ငယ်တုန်းက.အိမ်အလည်လာတုန်း က.နင်ကသေးသေးလေးပဲရှိသေးတယ်လေ..”
သူပြောမှကျွန်တော်ကွဟာကို ပြန်ငုံ့ကြည့်ရတော့မလိုတောင် ဖြစ်သွားတယ်။ ဒါတောင် အရိပ်အကဲမသိ။ သူကဆက်ပွားတော့တာပါပဲ။
“ နင်အိမ်အလည်လာတုန်းက ငါနဲ့တစ်ခြင်ထောင်တည်းအိပ်တာလေ..သန်းခေါင်ကျော်တော့ နင်ပဲ ငါ့ကိုခွဖက်ပြီးအိပ်နေရင်းနဲ့ သေးပန်းတာလေ..ငါတောင်စိတ်တိုလို့ နင့်ရွေပန်းလေးကို လက်သည်းနဲ့ ဆိတ်တော့ နင်အာပြဲအောင်ငိုလို့ ငါအရိုက်ခံရသေးတယ်လေ..”
“ ဟုတ်ပါပြီမမနုရယ်…ကျွန်တော်မှတ်မိပါပြီ..တော်ပါတော့ ခရီး ပန်းလာတာခေါင်းတွေမူးနေလို့ ပါ…”
“ အော်..အေးအေးလာ..မမပေါင်ပေါ်ခေါင်းတင်မှေးလှည့်..”
ဆိုပြီး ဆွဲပြီးသူ့ ပေါင်ပေါ်ခေါင်းအုံးအိပ်ခိုင်းတယ်လေ။ ကျွန်တော်လည်းနားပူသက်သာရင် အေးတာပဲ ဆိုပြီးမမနုရဲ့ ပေါင်ပေါခေါင်းတင်မှေးပြီး အိပ်ချင်ရောင်ဆောင်နေလိုက်ရတယ်။ ဒါတောင်ကျွန်တော့ဆံပင်လေးတွေပွတ်သပ်ရင်း တောသီးချင်းတွေဆိုပြီးချော့ သိပ်နေပါသေးတယ်။
မဂေါ်လိုက်တာဗျာမြို့သားနဲ့ကျေးလက်သီချင်း ။ ဒါပေမယ့်လည်းတောရွာအလှရိုးသားတဲ့ပွင့်လင်းတဲ့ တောဓလေ့ ပါလားလို့စဉ်းစားလိုက်တော့ အိပ်ပျော်သွားတာ။ ဦးလေးအိမ်ရောက်လို့ နိုးမှပဲနိုးတော့တယ်။
ရွာထုံးစံဆိုတာ သိတဲ့အတိုင်းမြို့ကလာတယ်ဆိုရင် ဟိုလူကလာကြည့် ဒီလူကလာကြည့် အမျိုးစပ်ကြနဲ့ နားရတယ်ကို မရှိဘူး။ အမျိုးတွေလာနုတ်ဆက်ရင်း မမနုကပြုံးပြီးနေပေမယ့် တစိမ်းမိန်းခလေးတွေလာရင်တော့ ခဏတော့ကြည့်နေပြီးမှအကြောင်းအမျိုးမျိုးပြပြီး နှင်ထုတ်တက်တာကို ကျွန်တော်သတိထားမိတယ်။
အဲ အဖြေကို ညအိပ်ယာဝင်တော့ မှပဲသိလိုက်ရတော့တယ်။
အဲသည်လိုနဲ့ ညရောက်တော့ မမနုကပဲ အရင်ကလဲ အတူတူအိပ်နေကြပဲဆိုကာ ဦးလေးကိုပြောပြီး သူ့ အခန်းထဲဆွဲခေါ်ကာ တစ်ခြင်ထောင်တည်းအတူတူအိပ်ကြရတာပေါ့။ သန်းခေါင်ကျော်တော့ တောရွာဆိုတော့ အားလုံးမီးပိတ်အိပ်ကြတော့ မှောင်မဲနေတာပေါ။ ဘာမှလဲမမြင်ရ။ အဲ့ အချိန်မှာ မမနုက ကျွန်တော့ လက်တစ်ဖက်ကို ဆွဲယူပြီးသူ့ရင်သားပေါ်တင်ပေးတယ်။
ကျွန်တော်ကလည်း ဘာရယ်မဟုတ်ပါဘူး။ သူတင်ပေးတော့လည်း ညစ်မိတာပေါ့။ သူကလည်း ကျွန်တော့် လချောင်းကို နောက်ပြန်ကိုင်ပြီး ဆွပေးတယ်။ နှစ်ယောက်သား သူ.နို့ကိုယ်ညစ်။ ကိုယ့်ဂွေးသူဆွနဲကစားနေကြတာ ငါးမိနစ်လောက်ကြာတော့ မမနုက ကျွန်တော့်ကိုပတ်လကက်အိပ်စေ၍ ပုဆိုးကို လှန်တင်ကာ သူကတော့ ထမိန်ကို ချွတ်ကာ ကျွန်တော့် အပေါ်ကားယားခွကာ သူ့စေက်ဖုတ်ဝ၌ ကျွန်တော့် လီးဒစ်ခေါင်းကို တေ့၍ ဖြည်းဖြည်းချင်းဖိကာ ထိုင်ချကာ ခပ်မှန်မှန်လေးအပေါ်ကနေ တက်ဆောင့်ပါတော့တယ်။
မမနုအဖုတ်လေးက အပျိုလားမသိပေမယ့် ကြွပြီးဖိထိုင်ချလိုက်တိုင်း ထုတ်ထုတ်ထုတ်နဲ့ဆိုတော့ အရိုင်းလေးဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်က ဖီးလ်တွေစွပ်တက်နေတာပေါ့။ အရည်ကလည် ရွမ်းပါ့။ စောက်ဖုတ်ကြွက်သားတွေကလဲ ညစ်အားအလွန်ကောင်းတော့ ဖီးလ်ရှိတာများနတပြည်ရောက်နေသလိုပါပဲ။
ကျွန်တော်ကလည်း မမနုရဲနို့တွေကို ကုန်းထပြီးနမ်းတစ်ချက်လွတ်တစ်ချက်စို့ပေးလိုက်တော့ မနုရဲ့ဆောင့် ချက်တွေပိုမြန်လာသလို ကျွန်တော်လည်း ဖီးလ်တွေလှိမ့်တက်လာတယ်။ အသံလဲမထွက်ရဲဘူး။ ကြိတ်လိုးနေရတာဆိုတော့ မနုအဆောင့်သွက်လာသလို ကျွန်တော်ကလည်း သူ့နို့တွေကို ဖြစ်ချေပေးလိုက်တော့ အချက်သုံးဆယ်လောက်လဲရောက်ရော နှစ်ယောက်စလုံးပြိုင်တူပြီးလိုက်ကြပါတော့တယ်။
မမနုက လီးကို စောက်ဖုတ်ထဲမှာ စိမ်ထားရင်းက ရင်ချင်းကပ်အိပ်ကာ
ပါးစပ်မှတိုးတိုးလေးနဲ့
“ အရမ်းချစ်တာပဲ မောင်လေးရယ်………..” တဲ့။
ပြီးပါပြီ။
[ဇာတ်လမ်း ပြောပြပေးသူ fb ညီလေးတစ်ယောက်]